بعد از ۱۶ سال سلام🥹

سلام . راستش اولین باره که میام اینجا ‌. یا اگه اومدم الان اصلا یادم نیست . حدودا ۲ سالم بود که مامانم این وبلاگ رو زد و بهم گفت که وقتی بزرگ شدی خودت ادامش بده .ولی خب هردوتون یادمون رفت که یه همچین چیزی وجود داره .😅 تا امروز .

بگذریم . ۱۶ سال گذشته.🥲  باورم نمیشه .  خب بزارید خودم رو معرفی کنم . من ویانا هستم و تقریبا ۱۷ سالمه و یازدهم رشته ی تجربی هستم  که دیگه تابستون شد و فعک کنم باید بگم دوازدهمم. 

بعد ۱۱ سال مدرسه + دو سال پیش دبستانی هنوز نفهمیدم تابستونا وقتی ازم‌میپرسن کلاس چندمی  باید اونی که تموم‌کردم رو بگم یا اونی که دارم میرم 😂😶

برخلاف رشته ی  تحصیلیم عاشق کارهای هنری و موسیقی هستم . از کلاس دومم یعنی حدود ۱۰ سال پیش پیانو کار میکنم و یکی دوماه که کلاس رفتم مامانم هم تصمیم‌گرفت اونم کلاس بیاد و خب آلان یه مادر دختر پیانیست هستیم❤️💖 

 من خیلی با همسن و سالام کِیف نمیکنم موارد کمی پیدا میشن که به نظرم یه جورایی با بقیه فرق دارن و باهم دوست میشیم ‌.  من خیلی تو انتخاب دوستام سخت گیرم😂 🙁به خاطر همین بیشتر وقتم رو  با مامانم می‌گذرونم و راستش واقعا ازش لذت میبرم.😘🥰 

جدا از اینا عاشق فیلم و سریال و انیمه هستم و از کتاب خوندنم که دیگه نگم... عاشق کتابام هستم(البته غیر درسی ها)😅

مامانم وقتی این وبلاگ رو برام‌ زد خودمون سه تا یعنی من و مامان و بابا بودیم و تقریبا ۳ سال بعد خدا به دعا هام گوش کرد و بهم یه داداش گوگولی داد که الان ماشالله ۱۰ سالشه .

آره دیگه خواستم خودم رو معرفی کنم و از این به بعدم به حرف مامانم گوش بدم و وبلاگم رو ادامه بدم. 😁امیدوارم دنبالم کنید و با نظرات قشنگتون تشویقم کنید💫🩷 

 وقتی داشتم نوشته‌های قدیمی این وبلاگ رو می‌خوندم، یه حس عجیبی داشتم. انگار داشتم نامه‌ای رو می‌خوندم که ۱۶ سال پیش برای منِ امروز نوشته شده بود....

مامانم اون موقع نمی‌دونست من چه شکلی می‌شم، به چی علاقه پیدا می‌کنم یا حتی چه اخلاقی خواهم داشت. من هم نمی‌دونستم یه روزی برمی‌گردم و اینجا رو پیدا می‌کنم. ولی حالا که اینجام، حس می‌کنم یه جور پل بین گذشته و حال ساخته شده.

شاید عجیب باشه، ولی وقتی به دختر دو ساله‌ای فکر می‌کنم که قرار بوده روزی این وبلاگ رو ادامه بده، باورم نمی‌شه اون دختر خود منم.🥹

امیدوارم چند سال بعد دوباره برگردم و این نوشته رو بخونم و ببینم چقدر تغییر کردم و   یا چقدر هنوز همون آدم قبلی‌ام.راستش هنوز دقیق نمی‌دونم قراره توی این وبلاگ درباره چی بنویسم. شاید از روزمرگی‌هام، شاید از پیانو، شاید از کتاب‌ها و فیلم‌هایی که دوست دارم، یا شاید فقط از چیزهایی که توی ذهنم می‌گذره. ولی دوست دارم چند سال بعد برگردم و ببینم ویانای ۱۷ ساله به چی فکر می‌کرده و چه رویاهایی داشته.... 

من به اطلاعات این وبلاگ یا نام کاربری یا هیچ چیز دیگه ای دست نمیزنم وقتی‌ میام اینجا حس میکنم به سالهااا قبل برگشتم